Reflectize

Aklın bomboşken günlüğe ne yazılır? 12 kolay soru

Odadan, bedeninden, tek bir andan ya da yarım kalmış bir düşünceden başlayan, baskı kurmayan somut günlük soruları. Ne yazacağını bilemediğin akşamlar için.

Aklının boş olması hiçbir şey olmadığı anlamına gelmez. Genelde ya soru fazla büyüktür ya da bir şeyi anlatmadan önce ondan bir içgörü bekliyorsundur. “Ne yazmalıyım?” sorusunu, oturduğun yerden cevaplayabileceğin kadar küçük bir soruyla değiştir ve cevabın ilginç olup olmadığına önceden karar verme.

Somut olanla başla

Anlatmak, kendi üzerine düşünmeye kolay bir kapı açar. Bir soru seç ve bir içgörüye ulaşmaya çalışmadan iki dakika yaz.

Somut sorular işe yarar, çünkü onlarda başarısız olunmaz. Ya bir şey duyuyorsundur ya duymuyorsundur ve cevap vermek hiç kendini tanımayı gerektirmez. Düşünmek, onu aramayı bıraktıktan birkaç cümle sonra gelme eğilimindedir.

  • Şu an ne duyuyorum?
  • Bugünden hangi an aklımda tekrar tekrar canlanıyor?
  • Dün olduğundan daha kolay gelen ne?
  • Aklımdan kim geçti ve neden?
  • Neyi erteliyorum?
  • Önümüzdeki bir saati daha yumuşak ne yapar?

En küçük enerji işaretinin peşinden git

Bir cevap merak uyandırıyorsa onunla kal. Hiçbiri uyandırmıyorsa bir cümleden sonra bitir. Bir sorunun amacı fark etmene yardım etmek, istendiği anda derinlik zorlamak değil.

Enerjiyi fark etmek, önemi fark etmekten kolaydır. Hafif bir isteksizlik, küçük bir öfke kıvılcımı ya da yazmadan önce neredeyse yumuşattığın cümle, üzerine düşünmeye en değer gibi görünen konudan çok daha iyi işaretlerdir.

  • Hangi ayrıntıyı kaybetmek istemiyorum?
  • Neyin bittiğine seviniyorum?
  • En rahat nerede hissettim?
  • Hangi sorudan kaçıyorum?
  • Bedenim bugün ne istedi?
  • Yarının neyi hatırlamasını isterim?

Sorular bile boş geliyorsa ne yapmalı?

Bazı akşamlar hiçbir şey tutmaz ve dürüst neden çoğu zaman duygusal değil, bedenseldir. Geç saat, açlık ve fazla uyaran, kendi üzerine düşünmek için kötü koşullardır ve hiçbir soru bunları düzeltmez.

O gecelerde düzlüğün kendisini yaz: “Bu akşam hiçbir şeyin söyleyecek bir şeyi yok.” Bu gerçek bir kayıt, sekiz saniye sürer ve alışkanlığı ayakta tutar. Haftalarca tekrar eden bir boşluk ise başlı başına bir örüntü olarak fark edilmeye değer.

Her zaman kullandığın bir soru olmalı mı?

Seçmek başlı başına küçük bir yük ve boş bir zihin bu konuda kötüdür. Tek bir soru seç ve başka hiçbir şey gelmediğinde onu kullan: “Bugünle ilgili unutmak istemeyeceğim bir şey ne?” çoğu gün işe yarar ve neredeyse hiçbir şey istemez.

Sabit bir sorunun ikinci bir avantajı da var. Aylarca cevaplandığında karşılaştırılabilir bir seriye dönüşür ve aynı soruya verilmiş yirmi cevabı okumak, yirmi farklı soruya verilmiş yirmi cevaptan daha fazlasını gösterir.

Sorular en çok ihtiyaç duyduğunda neden işe yaramaz?

Çoğu soru listesi, zaten söyleyecek bir şeyi olan ve sadece bir yöne ihtiyaç duyan bir zihin için yazılmıştır. Gerçekten boş bir akşamda işe yaramazlar, çünkü “neye minnettarsın?” gibi bir soru yine de aramanı gerektirir ve çalışmayan şey de tam olarak aramaktır.

Boş bir gecede işe yarayan soruların biçimi farklıdır. Değerlendirme değil, tarif isterler ve fiziksel olarak önündeki şeylerden cevaplanabilirler. Aramaya gerek yok.

Boşluğun yazacak bir şeyin olmamasıyla aynı şey olmamasının nedeni de bu. Genelde boş bir hayat değil, bir hatırlama sorunudur: gün oradadır, sadece çağrıldığında gelmiyordur. Sana bir başlangıç noktası veren sorular hatırlama sorununu tamamen atlar.

Aramayı gerektirmeyen sorular

Bunların her biri, hayatını bir bütün olarak düşünmeden önümüzdeki on saniyede cevaplanabilir.

  • Şu an ne duyuyorsun? Dört şey say
  • Telefonunda baktığın son şey neydi ve onu neden açtın?
  • Üzerinde ne olduğunu ve onu seçip seçmediğini ya da elinin ona alışkanlıkla mı gittiğini anlat
  • Bugün ne yedin? Sonra: bu bir seçim miydi, yoksa elde olan şey mi?
  • Konuştuğun son kişi kimdi ve sana söylediği son şey neydi?
  • Kendin için almadığın en yakındaki eşya ne?
  • Kaçta uyandın ve aklına gelen ilk şey neydi?
  • Bugün ertelediğin ve yarın da orada olacak şey ne?

Boşluğun kendisi kayıt olduğunda

Bazen boşluk hissi bir hatırlama sorunu değil, kaydetmeye değer gerçek durumdur ve etrafından dolaşmak kaçırılmış bir fırsattır.

Düzlük, uyuşukluk ve hiçbir şey olmuyor hissi, nedenleri olan gerçek durumlardır. Gösterecek çarpıcı bir şey olmadığı için insanın kendinde fark etmesi en zor durumlar arasındadır. “Söyleyecek hiçbir şeyim yok ve on gündür böyle hissediyorum” diyen bir kayıt, özenle yazılmış bir minnet listesinden daha çok şey anlatır.

O yüzden boşluğun kendisini anlatmayı dene. Huzurlu mu, rahatsız edici mi? Yeni mi? En son neyi güçlü bir şekilde hissettin ve ne zaman? Boşluk günlerce değil haftalarca sürüyorsa bunu tek başına günlüğe yazarak geçmeye çalışmak yerine birine anlatmaya değer.

İlgili yazılar